Loading...

 "EFFE" is de titel van een autobiografisch boek dat ik een paar jaar geleden heb geschreven voor mijn gezin. Waarom? Ik had zelf veel vragen over mijn eigen vader. Vragen die ik niet meer kon stellen en hij niet kon of wilde beantwoorden. Ik wil graag dat mijn kinderen niet voor dit dillema komen te staan. Hoe zou ik als vader zijnde, het hebben gedaan, opgelost? Het boek is natuurlijk privé. De muziek is vrij te beluisteren via onderstaande linken.

Het boek heb ik volgens een bepaald proces geschreven: met 3 verschillende invalshoeken. 

  1. Wat waren/zijn de feiten? Zo objectief mogelijk beschreven als maar kan.
  2. Hoe voelde ik mij daar toen onder? Tijdens die gebeurtenissen? 
  3. Hoe kijk ik er nu op terug?

Het boek is vooral geschreven met punt 1 en 3 als leidraad. Feiten en reflectie op die feiten. Dat is het gemakkelijkste.

Het uitdrukken van gevoelens is hele andere koek. Daar komen allerlei fysieke, geestelijke, zintuigelijke waarnemingen en ervaringen bij kijken die niet zo makkelijk in woorden te vangen zijn en tijdens het schrijven voor emotionele momenten zorgen. Voor dit aspect "hoe voelde ik mij eronder" gebruik ik vooral muziek om die emoties uit te drukken. Vandaar dit muziekwerk als aanvulling op het boek.  

Uitleg over de naam "EFFE" 

Effe is natuurlijk een verbastering van "even". Effe dit, effe dat. Even dit, even dat. Past wel bij mijn karakter. Maar het is ook een fonetische vorm voor de letters "FV" die staan voor Fred Vogels. In de muziek gebruik ik het thema met de noten e-f-f-e naast een thema in de trompet. Hier en daar zijn er verwijzingen naar het boek. Het gaat er voor de luisteraar om vooral eigen associaties te maken.

effe 

Het trompetthema is de rode draad waarin ik mijzelf symboliseer, op zoek naar harmonie: "melodie zoekt harmonie"  

effe trp

De muziek

De muziek is een aaneenschakeling van een aantal gebeurtenissen uit het boek. Mijn manier om uitdrukking te geven aan mijn gevoelens in al die jaren. Een tijdspanne vanaf mijn geboorte tot het moment dat het boek af was.

De film

De film is een rondwandeling door de stad: "mensen kijken naar mensen" Of juist niet naar elkaar. Een omgeving waar je je verbonden of eenzaam voelt. 

De slotscène is gelukkig "eind goed, al goed" Een proces waar ik het liefste Viktor E. Frankl aanhaal: Hij geloofde dat hij het lijden kon beëindigen door het volledig objectief te ervaren (uit: "De zin van het bestaan"). Maar ook: je hebt altijd een keuze. Onder alle omstandigheden. Kiezen voor je eigen waardigheid.

Video: link

Alleen muziek: link