Er zijn soms mensen in je leven die indruk op je maken. Echt indruk. Erik van der Wurff was er zo een. Zijn volstrekt eigenwijze manier van doen, zijn volstrekt eigen wijze met muziek bezig zijn en zijn componeren, arrangeren en spelen. Meer dan 50 jaar pianist bij Herman. 

En dan zaten we na afloop van een voorstelling van Herman van Veen in Almere na te kletsen. Hij had al eerder mijn muziek becommentarieerd. Eerlijk, oprecht. Waar ik iets mee kon, waar ik blij mee was en hij ook, een beetje op zijn manier. En omgekeerd deed ik hetzelfde. Commentariëren op zijn werk, zijn muziek, zijn spel. En nu voor de eeuwigheid zichtbaar en hoorbaar. Maar ik was net zo goed kritisch: de laatste show van zijn broodheer was pover. En eigenlijk vond hij dat ook. 

Tja, zo zei hij. Zijn baas componeerde nu zelf. Het dreamteam van weleer was er niet meer. Het dreamteam dat muziek heeft toegevoegd aan het Nationaal Geheugen van Nederland: Herman van Veen in Vogelvlucht

Nog vandaag las ik een artikel over een van de tekstschrijvers met de titel: Weduwe Willem Wilmink: Hij was een man van wie je moest afkicken. Ik denk dat iedere partner van een creatief persoon moet afkicken. Afkicken om in de nabijheid van zo iemand te moeten leven? Afkicken van het briljante werk? Nou ja, zie maar.

Erik gaf mij een CD mee. Een gebrande copy over iets waar hij mee bezig was. We hebben geluisterd in zijn studio in Bilthoven. En uiteraard hadden we het over equivalenten van zijn klassieke uitvoeringen gehad. Maar Erik blijft Erik. Wat heerlijk!

Zijn gebrande CD staat nu hier online. Wellicht zijn er mensen die weer euro's zien. Zelfs na zijn dood. Om dat ze iets hebben opgeëist. Nou, in dat geval zou ik zijn muziek hier moeten verwijderen en dan hoop ik maar dat ze zich beter zullen voelen.......

Ik voel me overigens helemaal top met zijn werk en met zijn eigenwijze manier van doen. We hebben trouwens een afspraak......

Now playing :
Track 01 - 1:18