https://www.fredvogels.nl/back-to-normandy-commemorate

On the front of this clip, you can see a picture of the grave of a very young boy. He is called Banks, 16 years old (lied about his age) when he died in WWII. And I got a sense of injustice when I looked at this. I also get this feeling when I see and read messages for the coming period in which doctors have to make decisions about life and death. I am convinced that they will make choices that are in line with human dignity. Priorities such as chances on survival and perhaps age will be taken into account as well.

This boy Banks was 16 when he died. No doubt he did not choose to die so young. Yet he died. Is it his own fault? He chose to participate in what was going on among people at the time. Freedom. Live in freedom.

I stood at his grave, located in the smallest cemetery in Normandy, dedicated to our liberation.

I regain that sense of injustice and empathize with the doctors who have to make the choices. I like to be ahead of the doctors. Although I'm not really old yet, I don't want to throw anyone into that dilemma. I am happy and if I cannot do otherwise I want to die happy.

NEDERLANDS

Op de voorkant van deze clip zie je een foto van het graf van een wel zeer jonge jongen. Genaamd Banks, 16 jaar jong (gelogen over zijn leeftijd) toen hij in WWII stierf. En gevoel van onrechtvaardigheid kreeg ik toen ik hier naar keek. Het gevoel krijg ik ook als ik berichten zie en lees voor de komende tijd waarin artsen moeten gaan beslissen over leven en dood. Ik ben er van overtuigd dat ze keuzes zullen maken die in overeenstemming zijn met de menselijk waardigheid. Prioriteiten zoals kans op overleven, misschien wel een leeftijd. 

Deze jongen Banks was 16 jaar toen hij stierf. Hij zal ongetwijfeld niet hebben gekozen om zo jong te sterven. Maar toch stierf hij. Eigen schuld? Hij koos om mee te doen aan wat toen leefde onder de mensen. Vrijheid. Leven in vrijheid.

Ik stond aan zijn graf, gelegen op het kleinste kerkhof on Normandië, gewijd aan onze bevrijding. 

Ik krijg weer dat gevoel van onrechtvaardigheid en leef mee met de artsen die de keuzes moeten maken. Ik ben de artsen graag voor. Hoewel ik nog niet echt oud ben, wil ik niemand in dat dilemma storten. Ik ben gelukkig en als het dan niet anders kan wil ik gelukkig sterven.

Translation Peter Vogels

Reacties (0)

There are no comments posted here yet

Laat je reactie achter

  1. Posting comment as a guest.
Bijlages (0 / 3)
Share Your Location